MANİSA (DHA) – MANİSA’da yaşayan 2 çocuk annesi A.A. (31), 17 yaşına kadar kendisine 9 yıl boyunca cinsel istismarda bulunduğunu ileri sürdüğü babası Ş.B.’ye (55) verilen 13,5 yıl mahpus cezasının İstinaf Mahkemesi tarafından da onanmasına karşın yaklaşık 5 yıldır tutuksuz yargılanıp, dışarıda gezmesine reaksiyon gösterdi. A.A. “Bir çocuk dünyaya geldiğinde birinci güvenmesi gereken kişi anne ve babasıdır. Fakat ben annem ve babam yanımda olduğunda kendimi tehlikede hissediyorum. Çocukluğumu çaldılar” dedi.

Çocukluğu Uşak’ta geçen artık ise Manisa‘da yaşayan A.A. (31), argümana nazaran, 8 yaşından 17 yaşına kadar kilitli odada öz babası Ş.B.’nin cinsel istismarına uğradı. Cinsel istismarı annesi, teyzesi, ortaokul ve lise öğretmenlerine anlatmasına karşın kimse inanmadı. A.A., 19 yaşına geldiğinde S.A. (33) ile evlendi. 2 kız çocuğu dünyaya getiren A.A., yaşadığı travmalar peşini bırakmayınca babası Ş.B. hakkında 2016 yılının mayıs ayında savcılığa kabahat duyurusunda bulundu. Gözaltına alınan Ş.B., sevk edildiği adliyede tutuklandı, yaklaşık 6 ay sonra tutuksuz yargılanmak üzere özgür bırakıldı.

Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan iddianame, Uşak 1’inci Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kabul edilerek, Ş.B. hakkında, ‘nitelikli cinsel istismar’ ve ‘Kişiyi hürriyetinden mahrum kılma’ cürümlerinden dava açıldı. 2018 yılının nisan ayında görülen birinci duruşmada savunması alınan Ş.B., hakkındaki argümanları reddederek, “Kızıma cinsel istismarda bulunmadım lakin birkaç kere şiddet gösterdim. Bir defasında mesken telefonu faturasının yüksek gelmesi nedeniyle dövmüştüm. Erkek arkadaşlarıyla konuşuyormuş. Daha sonra kredi kartımdan, benden haber siz bir halde 600 TL’lik makyaj materyali almış. O vakitler maddi durumum düzgün değildi, bu nedenle kendisine kızdım. Kızım bu olaylar nedeniyle eşime, “Ben, bunun acısını sizden çıkarırım’ demiş. Bu nedenle bana iftira attığını düşünüyorum” dedi.2018 yılının Nisan ayında görülen ikinci duruşmada, mahkeme heyeti Ş.B.’ye ‘nitelikli cinsel istismar’ hatasından 13,5 yıl mahpus cezası, ‘Kişiyi hürriyetinden mahrum kılma’ kabahatinden ise beraatine karar verdi. Her iki tarafın da karara itiraz etmesi üzerine belge İstinaf Mahkemesi’ne gönderildi. Mahallî mahkemenin kararı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15’inci Ceza Dairesi tarafından 11 Ekim’de onandı. Tarafların tekrar itiraz etmesi üzerine, belge bu kere Yargıtay’a gönderildi.’KORTUĞUM VE ÜÇÜK OLDUĞUM İÇİN REAKSİYON GÖSTEREMİYORDUM’ Mevzuyla ilgili DHA’ya konuşan A.A., “En son 17 yaşımdayken, bağırıp reaksiyon gösterince istismar olayları son buldu. Öncesinde korktuğum için ve yaşımın da küçük olması nedeniyle reaksiyon gösteremiyordum. 19 yaşımda evlenerek o konuttan ayrıldım. 26 yaşımda, ikinci çocuğumu da dünyaya getirdikten sonra dünyanın inançsız olduğu ve çocuklarımı nasıl koruyacağım konusunda bende bir korku ortaya çıktı. Geçmişte de bu olayları yaşadığım için ruhsal olarak çok kasvet çekmeye başladım. Bunun sonucunda ruhsal takviye almaya başladım ve bunun altında o meskende yaşadıklarım olduğu ortaya çıktı. Dayanak almadan evvel, geçmişe yönelik bu türlü bir dava açabileceğimi bilmiyordum. Sonrasında da araştırdım ve dava açmaya karar verdim” dedi.’ÇOCUKLUĞUMU ÇALDILAR’A.A., bir çocuğun dünyaya geldiğinde birinci güvenmesi gereken bireylerin anne ve babası olduğunu belirterek, “Ben, bunu hiç yaşayamadığımı görüyorum. Yer ve yer neresi olursa olsun çocuklar anne ve babasıyla kendisini inançta hisseder. Lakin, ben annem ve babam yanımda olduğunda kendimi tehlikede hissediyorum. Çocukluk periyodumu çaldılar. Bir çocuğun koşup oynaması, gülüp eğlenmesi gereken bir periyotta bunlar yaşandı. Bunlar benim için çok büyük bir kayıp. Her çocuk, memnun bir çocukluk yaşamayı hak ediyor. Yaşadıklarımdan annemin de haberi vardı, bana, ‘Karnımızı o doyuruyor. O tutuklanırsa bizi kim besleyecek? Dava açarsan, ‘İftira atıyor derim, yalanlarım. Kızlığın mı bozuldu, hamile mi kaldın? Ne var bunda bu kadar büyütecek’ dedi. Tüm telaffuzları beni susturmaya yönelik oldu” diye konuştu.’EŞİM ÇOCUKLARIMIZI SEVERKEN YARGILAMAYA BAŞLADIM’Eşiyle evlenip anne olduktan sonra yaşadığı travmaların peşini bırakmadığını belirten A.A., “Büyük kızım dünyaya geldiğinde daha koruyucuydum, daha kontrolcüydüm. Etrafımdaki herkes benim için şüpheliydi. Her şeyi yapabilirler diye düşünüyordum. Büyük kızım 5 yaşına geldiğinde kardeşi oldu. Çabucak çabucak o tarihlerde psikoterapi almaya başlamıştım. Çocuklarımla bağım o tarihten sonra daha da düzeldi. Eşim biz evlenmeden evvel her şeyi biliyordu. Ona her şeyi anlattım, bunları bilerek evlendik. Eşim çocuklarımızı severken ‘Neden bu türlü yaptın, neden şöyle yaptın’ üzere reaksiyonlarım olmaya başladı. Daima çocukları severken onu sıkboğaz ediyordum. O da bana, ‘Bu bu türlü olmaz. Çocuklarımı bile içimden geldiği üzere sevemiyorum. Senin bakışların kartal üzere üzerimde, daima beni yargılamadan korkuyorum’ dedi. Eşimin o cümlelerinden sonra takviye almaya karar verdim” tabirlerini kullandı.’ARAMIZDA DOLAŞMASIN DİYE DAVA AÇTIM, FAKAT HALA ARAMIZDA’

Davayı açmasındaki asıl nedenin, toplum için ziyanlı olan bu tıp insanların tutuklanması olduğunun altını çizen A.A., “Tabii ki geçmişin de hesabını sormak istiyordum fakat ben bir anne olarak, asıl bu şekil beşerler bizim ortamızda dolaşmasın diye dava açtım. Biz çocuklarımızı bu dünyada, bu ülkede yetiştiriyoruz yahut onları koruyamazsak huzursuz oluyoruz. Lakin emelime ulaşamadığımı görüyorum. Zira, 2016 yılında davayı açmamdan bir ay sonra bana bunları yaşatan kişi tutuklandı. 6 ay tutuklu kaldıktan sonra, tahliye edildi. Yani 2016 yılının aralık ayından bu yana neredeyse 5 yıldır ortamızda dolaşıyor. Tutuksuz yargılanıyor ve kontrollü özgürlük maddesinden faydalanıyor. Bu türlü bir cürüm hem mahallî mahkeme hem de İstinaf Mahkemesi tarafından onanmışken. Ben cürmünü çekmesi gerektiğini düşünüyorum” dedi.

Demirören Haber Ajansı / Davut Can – Son Dakika Haberleri